Atatürk, “Diyarbakırlı, Vanlı, Erzurumlu, Konyalı, Trakyalı… hepimiz aynı ırkın evlatları, aynı cevherin damarlarıyız…” sözü ile etnik/ soy ırkçılığı anlayışını silip atmış oluyordu. O, “kendini Türk olarak hisseden, Türk kültürüne ait hisseden herkesi Türk olarak kabul ediyordu” Aynı anlayış, Ziya Gökalp’te de var. Nitekim, bu kapsamda, Osmanlı dönemindeki devşirmeleri hatırlayalım; Arnavut, Sırp, Rum… kökenli olup ta Türklüğe, İslam’a hizmet edenler olmuştu. Bu gerçek asla inkar olunamaz. Devşirmeler, ırki anlamda Türk değillerdi; ama kültürel anlamda Türk idiler. Milliyetçiliği, sadece ırki anlamda ele alanlar, ırkçılığa vardıranlar, bu noktaya dikkat etmeliler… bin yıldır Türklerle beraber olan, çeşitli etniklikleri dışlamak, Türklüğe güç vermez, aksine Türklüğü zayıf düşürür; Türklüğü yalnızlığa iter. Bugün Kürt’ü dışlayan zihniyet, yarın Laz’ı, Çerkes’i… dışlar… varacağı yer ise yalnızlıktır. Oysa atalarımız ne demiş, “Birlikten kuvvet doğar; bir olalım, iri olalım, diri olalım”. Dini duyguları, din birlikteliğini/ din kardeşliğini bir kenara iterek milliyetçilik yapılırsa yapılan milliyetçilik olmaz, ırkçılık olur. Irkçılık ise birliği bozar, gücü böler, yalnızlığa iter. Bu, Türklüğün, İslam kardeşliğinin düşmanı olan küresel güçlerin sinsi bir tezgahıdır. Bu oyuna, kanılmamalıdır.
]]>
Sırf yazılarımı okudukları için dost bildiklerimle hasbıhâl etmek bana sürur vermekte. Rabbim nasip ettiği sürece bu köşede hasbıhâl ederiz. Ümit ederim ki, dostlar yazılarımın muhtevası ile ilgili tefsir, meal, açıklama, tahşiye kısaca yorum yaparlar. Bu hasbıhâlimiz “ahmaklık” üzerine olsun istedim.
Okuyucu dostlar için “ahmaklık” üzerine bir deste söz derledim. Cenabı-ı Allah hepimizi okuduğunu anlayan, doğru yorumlayabilen kullarından eylesin. Aynı şekilde Rabbim bizi ahmaklıktan ve ahmaklardan ilave olarak da cahillikten ve cahillerin şerrinden korusun. Âmin.
AHMAK KİME DENİR?
Aklı hiç olmayana deli, Aklı olup da kullanmayana veya kullanamayana ahmak denir. Ahmak, aklı az, görüşü kısa, basiretsiz kimsedir.
Âlimler buyuruyor ki:
Ahmakla arkadaşlıktan sakın. Çünkü sana iyilik edeyim derken, zararı dokunur. (Hz. Ömer)
Ahmaklar arasında bulunan horlanır, âlimler arasında bulunan hürmet görür. (Cafer-i Sâdık)
Dünyayı ele geçirmek için âhireti vermek ahmaklıktır. (İmâm-ı Rabbânî)
Yaratıkların en ahmağı nefistir. Çünkü her isteği kendi aleyhinedir... (İmâm-ı Rabbânî)
Kaza borcu var iken, nafile kılmak ahmaklıktır. (Seyyid Abdulkâdir Geylânî)
Ahmaklığın alâmeti, kendi ayıbını bırakıp, başkasının ayıbıyla uğraşmaktır. (Sırrî-i Sakatî)
Ahmağa verilecek en güzel cevap, sükûttur. (İbni Hibbân)
Nefsin arzuları peşinde koşan ahmaktır. Nefs ahmaktır, her istediği kendi zararınadır. (Muhammed Masum)
Hatasında ısrar eden ahmaktır. (Abdulhakîm Arvâsî)
İmran bin Husayn hazretleri, hadis-i şeriflere ve diğer delillerden değil de, bana yalnız Kur’andan bildir diyen birine, Ey ahmak! Kur’an-ı kerimde, namazların kaç rekat olduğunu bulabilir misin buyurdu.
Âlimler buyuruyor ki:
Ahmakla arkadaşlıktan sakın. Çünkü sana iyilik edeyim derken, zararı dokunur. (Hz. Ömer)
Ahmaklar arasında bulunan horlanır, âlimler arasında bulunan hürmet görür. (Cafer-i Sâdık)
Dünyayı ele geçirmek için âhireti vermek ahmaklıktır. (İmâm-ı Rabbânî)
Yaratıkların en ahmağı nefistir. Çünkü her isteği kendi aleyhinedir... (İmâm-ı Rabbânî)
Kaza borcu var iken, nafile kılmak ahmaklıktır. (Seyyid Abdulkâdir Geylânî)
Ahmaklığın alâmeti, kendi ayıbını bırakıp, başkasının ayıbıyla uğraşmaktır. (Sırrî-i Sakatî)
Ahmağa verilecek en güzel cevap, sükûttur. (İbni Hibbân)
Nefsin arzuları peşinde koşan ahmaktır. Nefs ahmaktır, her istediği kendi zararınadır. (Muhammed Masum)
Hatasında ısrar eden ahmaktır. (Abdulhakîm Arvâsî)
İmran bin Husayn hazretleri, hadis-i şeriflere ve diğer delillerden değil de, bana yalnız Kur’andan bildir diyen birine, Ey ahmak! Kur’an-ı kerimde, namazların kaç rekat olduğunu bulabilir misin buyurdu.
]]>
Toplum ahlakına uygun olmayan yayınlar, kimlik ve kişilik bozukluğuna yol açar. Pek çok televizyon programı, toplumumuzda kültürel erozyona sebep oluyor; yapılan yayınlar bireylerin akıl, ruh ve beden sağlığını olumsuz etkiliyor. Toplum, hastalıklı ve hastalık üreten hale sürükleniyor.
Televizyonlardaki şiddet, müstehcenlik, aldatmaca… görüntüleri, izleyicilerde anormal ahlaki davranışların benimsenmesine; bu türden davranışlara alışma ve duyarsızlaşmaya yol açıyor. Televizyonlarda kötü örneklere maalesef iyi örneklerden daha fazla rastlıyoruz.
“Basın yayına alanında sansür olmaz, özgürlük istiyoruz” diyenler bilmeliler ki, özgürlük terbiyesizliğe alet edilmemeli, vesile kılınmamalı… “Basın ahlakı” diye bir olgunun varlığını unutmamalılar; izleyiciler, “televizyonun tüketicileri” olarak, haklarını bilmeli ve yapılan yayınların basın ahlakına uygunluğunu takip etmeli, demokratik bir hak olarak ahlaka uygun olmayan yayınları eleştirmeli, protesto etmeliler.
Başlık çerçevesinde üzerinde özellikle durmak istediğim hususlar şunlar: Cinsellik, çıplaklık, şiddet, milli ve manevi değerlerle dalga geçmek. Bırakın magazin programlarını, dizi ve sinema filmlerini, haberlerde hatta reklamlarda bile cinsellik, çıplaklık, şiddet gösterime sunuluyor; öz değerlerimiz alaya alınıyor.
]]>Başlık çerçevesinde üzerinde özellikle durmak istediğim hususlar şunlar: Cinsellik, çıplaklık, şiddet, milli ve manevi değerlerle dalga geçmek. Bırakın magazin programlarını, dizi ve sinema filmlerini, haberlerde hatta reklamlarda bile cinsellik, çıplaklık, şiddet gösterime sunuluyor; öz değerlerimiz alaya alınıyor.
İslam’a, İstiklal Marşımıza ve İstiklal Şairimize dil uzatma cüretinde bulunan bu adamın şerefli Türk Ordusunda nasıl yer bulduğunu, nasıl Generalliğe kadar çıkabildiğini hayretler içerisinde merak ediyoruz.
Millete ve değerlerine düşman olduğu halde bu milletin ekmeğini yiyen, bu milletin sırtında bir yerlere gelen bu adama hakkımızı haram ediyoruz.
Bu tiplerin dillerine pelesenk ettikleri “kanla kurduk bu cumhuriyeti” sözünü bir kez daha düşünmelerini, İstiklal harbini vermiş kahraman milletimizin moral motivasyon unsurlarının İslami değerler olduğunu, ölüme ALLAH ALLAH nidaları ile koşan necip bir milletin, bu ne olduğu belli olmayan ruh hastalarının değersiz değerlerini umursamayıp, Allah için, Vatan İçin ve ŞEHADET için mücadele ettiklerini, başta bu tür adamlar olmak üzere her kese tekrar hatırlatıyoruz.
Türklük bedenimiz, İslamiyet Ruhumuzdur. Ruhsuz beden cesetten ibarettir.
Alperen Ocakları Genel Merkezi ]]>
Yukarıdaki mısra ile başlar birçoğumuzun dağarcığında yer alan bir Rumeli türküsü…
Bir fırtına tuttu yine ülkemizi, bakalım bu sefer neye karacak…
Türban mı, başörtüsü mü?
Tavşankulağı mı, çember mi?
Yerli tasarım mı, ithâl mi?
Laiklik tehlikesi mi, özgürlük mü?
Uzatabiliriz tartışma konularını. Gereği de yok… Maksat hâsıl olmuştur.
Solun şirin yazarı sayın Can DÜNDAR köşesinde kendince tartışmayı farklı bir boyuta çekerek boğmaya çalışıyor insanları.
Bektaşi Federasyonu Genel Sekreteri Turan Eser'in verdiği bazı rakamlarla kendince ülkenin ve milletin geri kalmışlığını belgelemeye çalışıyor sayın yazar…
25 bin cami yaptırma derneğine karşılık, 1 tane opera sanatçıları derneği var diyor. Sebep? Çünkü Türkiye'deki opera-bale izleyicisi toplamı 165 bin...
Devam ediyor…
Yılda ortalama 8 milyon insan tiyatroya gidiyor.
Peki, camiye gidenler?
2003 Aralık ayında AKP Ankara Milletvekili Said Yazıcıoğlu Meclis'te diyor ki:
"Her hafta cuma günleri 20 milyona yakın yetişkin insan cuma namazı için camiye gidiyor. Camilerde cuma sohbeti ve hutbeyle beraber 1-1.5 saatlik, tabiri caizse, yaygın bir din eğitimi söz konusudur. Bu, çok büyük bir rakam ve imkândır."
70 milyonluk İran İslam Cumhuriyeti'nde cumaya gidenlerin ortalaması 7 milyon...
İran'da hafta içi günlük ortalama 2 milyon...
Türkiye'de 10 milyon...
Ve pekiştiriyor kendi fikrince…]]>
“Batan bir dünya nizamının enkazı üzerindeyiz. Yeni bir nizam ahlakta, hukukta, sanatta ve devlette insanlığa dayanacak yeni temeller bulmak zarureti neslimizin zayıf omuzlarını şiddetle sarsıyor.” diyor merhum Nurettin Topçu “AHLAK NİZAMI” adını verdiği eserinde. Anlaşılan o nesilden bu nesle değişen pek bir şey yok. Yine ağır bir yük ve yine zayıf omuzlar.
“Kaderi gayesine uymayan Mehmedler” in zayıf omuzlarında “cemiyet” diye bir tabut taşıyoruz. Tabutun içi kemiklerle doludur. Kuru kafalar ve kemikler dolusu insan. Etinden ayrılmış insan iskeletleri ve iskeletlerin kemikleşmiş iştihaları…
Yüklemek yüklenmek zordur bu yükü. Yük ne mi? “Cemiyet” diye bir tabut.
Kim bilir kaç nesil bu yükü yüklendi.
Dünya kurulalı kim bilir kaç kelle kaç koltukta taşındı. Kim bilir hangi meydana kaç merdane çıktı bu meyanda. Üstadın sesine kulak kabartın;
“Mercan mercan, uçuk dudağında kan,
İnci inci, soluk şakağında ter.
Ne baş yedi, ne kan içti bu meydan!
Bu meydan âşıktan canını ister.”
Can oldu meydanın hakkı ya da kan. Bazen bilmediğimiz ölçü birimleri kullandı meydan. Ancak her birinde çile vardı her birine ıstırap.
Türkiye’yi Cehenneme Çevirmeyin!
“Cehenneme giden yol iyi niyet taºları ile döºenir” diye meºhur bir söz vardır. Tam da kangrenleºmiº olan baºörtüsü konusu ile ilgili Anayasa’da yapılmak istenen değiºiklik tekliflerine uygun bir söz.
İnsanı önceleyen, yapıları kutsamayan, hak ve özgürlüklerden yana olan herkese özellikle AKP ve MHP vekillerine ve camialarına sesleniyorum. Kurulan tuzağa düºmeyin. Bakmayın siz CHP’lilerin bağırır gibi görünmelerine.
Anayasa’da basına yansıyan ºekilde bir değiºiklik yapılırsa biliniz ki, en çok sevinecekler “halka rağmen” politika yapmak isteyen oligarºik çeteler olacaktır.
Tasarı haline getirilmek istenen teklifler tamamen tuzak niteliğindedir. Bu tuzağa MHP’liler 1999’da da düºürüldüler ve Kur’an-ı Kerim’in öğretimini kanunla yasaklayanlar oldular. Bu tuzak ne idi. Kısaca hatırlayalım.
İktidar ortağı MHP’liler Kur’an öğretimi ile ilgili sıkıntıları gidermek için(!) 633 Sayılı Diyanet ݺleri Baºkanlığı Kanununda değiºiklik önergesi verdiler. Bu değiºikliğe güya en çok ortakları DSP’liler karºı çıktı. Aslında en çok o gelenekten gelenler seviniyordu. Zira teklifle Kur’an öğretimi kanunla yasaklanıyordu. ݺin acı tarafı dünyada eºi benzeri olmayan yasak.
]]>
Altı kırmızıyla çizilmiş ve tırnak içine alınmış suskunluğumun baş harflerisin…”
Bir sonbahar akşamı hüznü ile dökülüyor yüreğimden bu satırlar. Bu satırlar vuslata eremediğim her anın acısını taşıyor yüreğimden kalemime. Sanma ki duracak sen bu satırları okuduğunda. Şimdi uzak bir diyarda sen mutluluk türküleri dinlerken, dilimde tutturduğum hüzünlü türküyü sana dair kırılan umutlarıma yakıyorum. Nefessiz kalsa da, patlasa da seni çektiğim ciğerlerim, senden gelecek hayat nefesini bekliyor olacak susup konuşmayan bu dilim.